„Ellen Babić” – nowa premiera Teatru Wybrzeże. Mamy dla Was podwójne zaproszenie!

Relacje, władza i napięcie, którego nie da się nazwać wprost. „Ellan Babić”, najnowsza premiera Teatru Wybrzeże to kameralny thriller o tym, co już jest lub jeszcze nie jest nadużyciem w naszych relacjach prywatnych i zawodowych. I co już jest lub jeszcze nie jest szantażem wobec nowych, choć nie zawsze dookreślonych prawnie społecznych norm. 

W związku z premierą spektaklu mamy dla naszych Czytelników podwójne zaproszenie na spektakl, który odbędzie się na scenie Teatru Wybrzeże 11 lutego o godzinie 19:00.

Aby jednak cieszyć się teatralnymi emocjami, należy odpowiedzieć na pytanie: „Teatr Wybrzeże powstał w 1946 roku. Od którego roku oficjalnie działa w Gdańsku?”.

Odpowiedzi przesyłajcie na adres: [email protected], do 9 lutego do godziny 15:00.

Warto wspomnieć, że premierze „Ellen Babić” 8 lutego towarzyszyć będzie wystawa prac autorki plakatu do spektaklu.

W postaciach dzieje się coś. Coś nienazwanego.

W obrazach i plakatach zaprezentowanych na wystawie „Zaprzecz temu, co nie zostało nazwane” zwracam się do doświadczeń wewnętrznych wpływających na postępowanie człowieka. Niedopowiedzenia i niepokoje funkcjonują w nich jako obca, autonomiczna materia. Czarna forma, którą konsekwentnie wprowadzam do swoich prac, nie jest metaforą zła czy moralnie funkcjonującego grzechu – traktuję ją jako wizualny odpowiednik Jungowskiego Cienia. Niezaakceptowanej strony, która wciąż, i wciąż wpływa na nasze postępowanie. Przejmujące kontrolę nad tożsamością – często w momentach, kiedy mamy nadzieję być najlepszą wersją siebie. Trudność, która jest niemożliwa do jednoznacznego wskazania. Interesuje mnie stan, w którym podmiot nie jest w pełni sprawczy — kiedy ciało i samostanowienie stają się przestrzenią negocjacji z czymś, co działa pod powierzchnią świadomości. Chciałam, aby wybrane prace wchodziły w dialog z Ellen Babić. W tekście Mayenburga Cień działa w relacjach, w języku, w strukturze władzy i w milczeniu. To, co w moich pracach materializuje się jako czarna obecność, w dramacie rozgrywa się pomiędzy postaciami, rozmywa odpowiedzialność i potęguje napięcie – mówi Joanna Ambroz.

Joanna Ambroz, doktora sztuki, zajmuje się malarstwem, badaniami w sztuce i książką w sensie totalnym. Jej prace dotykają pragnień, relacji, niedopowiedzeń i wstydliwych skojarzeń. Ważna jest dla niej oszczędność i zwięzłość: aby poprzez metaforę wyrazić to co głębokie, esencję.

Joanna Ambroz była wystawiana w École des Beaux-Arts w Paryżu podczas prestiżowego konkursu Prix Bob Calle, jest laureatką Grand Prix 29. Biennale Plakatu Polskiego, brała udział w targach sztuki VOLTA Art Fair New York (reprezentacja The CAMP Gallery Miami) czy Deaejon ArtShow, (Korea Południowa).

Studia magisterskie ukończyła z Wyróżnieniem Rektora a licencjackie z Medalem, oba stopnie w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Doktorat obroniła również w ASP Katowice (2023) pracą Chodź, pokażę ci moje noże, która została wyróżniona w konkursie Najpiękniejsze Polskie Książki Roku 2023, nominowana do Projektu Roku w kareforii Impakt, włączona do zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu oraz prezentowana w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Antwerpii (Belgia).

Jej prace są w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Poznaniu a działania były publikowane i komentowane m.in. przez Teleexpress, Vogue Polska czy Zwierciadło.

[ZT]24506[/ZT]

[BANER]0[/BANER]